kedi

fazlaca klasik, bir o kadar klişe bir fotografla karşınızdayız:) bu blogun ilk yazısı'nın başlığı kedik'in rüyasıydı. belki o başlığa yaraşır bi fotograftır bu da...

hatta bi de böylesi var:)

uzun

uzun uzun ağaçlar, upuzun bir yolda yapılan uzuuun bir yürüyüş...

yol ortasına bağdaş kurup oturmak, sohbet etmek uzun uzun. kafanı kaldırıp gökyüzüne baktığında bu manzarayı görmek...

lazım tam da şimdi.

may1s

pek güzeldi, pek heyecanlıydı... bunlar da benden fotograflar...

*yok ki öyle tek başına koyabilecek kadar güzel fotografım:)

iskele

çok eskiden kalma bir fotograf gibi... eskisi gibi.

bütün mevsimler tutsak düşse de yangına

her bahar dicle’yi emzirir dağlar...

bahar dicle’nin dağları kucakladığı yerde başlar

alışamam ölüme alışamam

ölüm insana aykırıdır alışamam

susmak insana aykırıdır susamam

yanı başımda bir yangın

eti yanar vatanımın susamam

yanıbaşımda ölüm çalıyor kapıları, duramam

çığlık olmak, ama her sessizliğe

çığlık olmak insana yaraşır

ölüme direnirim

tırnağımla dişimle ama alışamam ölüme

bir başına olmak önemli değil

bir gül, bir gül bırakabilmek arkadan gelenlere

tek başına bir mum

devirir geceyi

tek bir can

neleri neleri devirmez ki?

nedir bu sancı nedir?

hasretin yine başladı

sol yanım seninle birlik

işgal etmişsen yar ömrümü

ateşin düşmüş canıma

sen benim içimde, ben

diyarbekir içinde ağır ağır yanarım

dönerem bitmez

geçerem bir mermi gibi candan

yar senden geçemem

nasıl da özlemişem, sevda çeker canım

yangındır gayrı

bir uçtan bir uca sarılmıştır

her yan yeşile, sarıya, kırmızıya

dağlar damar damar olmuş, akar memleketin yüreğine

bugün keskin bıçak ağzı olsa da gökyüzü

bahar düşmüştür vatanıma

mavi erguvan dallar fışkırmıştır topraktan

can yürümüştür dallara

gayrı dört mevsim bahardır dağlardan akar

ne durursun ana görmisen, kar erir her yanda?

ne durursun ana tilili çek, çek tilili...

savaş ezgi.

sırrı süreyya'nın sesinden pek de güzel oldu bugün...

havalar bulutlu

havalar bulutlu burada, ruhlar da öyle...

geçsin bence

nerde o eski takvimler

ısmarladığım fotograflar gecikmeli gelince ben de kendim çalar kendim söylerim burda...

eski tip maarif takvimim olsaydı ne güzel, sayfa sayfa yırtıp da gün sayardım... şimdi böyle yeni nesil takvimle yapabildiğim tek şey beklediğim günü işaretlemek oluyor.

evet, biz burada gün sayıyoruz.. peki ya siz?

Muzicons.com

Kim o?

Benim siparişim geldi, darısı gemleyenlerin başına.
"5 numara"dan çok güzel 45 dk. uzaklara bakmalı gıcık sanat filmi ismi olur bence, afiş de hazır, mis gibi. Şaka bi' tarafa da; kapının önündeki bilir de evdekileri, kapının ardındaki bilmez kimi kimseyi. 'Kim o?'  bunun için pek bi' önemli. Bizim merakımız da kapının cinsi değil elbet, sebebi de belli; kim ki kapının ardındaki?

yerçekimli karanfil

biliyor musun az az yaşıyorsun içimde

oysa ki seninle güzel olmak var

örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi

bir ağaç işliyor tıkır tıkır yanımızda

midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor.

sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte

sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel

o başkası yok mu bir yanındakine veriyor

derken karanfil elden ele.

görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle

sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil

bak nasil, beyaza keser gibisine yedi renk

birleşiyoruz sessizce.

*fotograf siparişi gelmedikçe böyle şiirsel takılabilirim. bence buna bir son verilsin:)

adlandırılamayan duyguların ilacı: cemal süreya

önce bir ellerin vardı yalnızlığımla benim aramda

sonra birden kapılar açılıverdi ardına kadar

şarabın yanısıra felekte bir cumartesi

gözlerin, onun ardından yüzün, dudakların

sonra herşey çıkıp geldi.

yeni çizilmiş gözlerinle namuslu, gerçek

bir korkusuzluk aldı yürüdü çevremizde

sen çıkardın utancını duvara astın

ben aldım masanın üstüne koydum kuralları

herşey işte böyle oldu önce

*fotograf laubali oldu biraz farkındayım, ama içimden geldi. olmaz mı öyle?

yolda

ısmarlanmadan da fotograf çekebiliyoruz tabii ikimiz de. e blog da bizim olduğuna göre yayınlayabiliriz sanırım.

geçilsin bu yoldan beraberce...

bir de can yücel'den gelsin:

"Ben her bahar aşık olmam ama

Her bahar gitmek isterim.

Gittiğim olmadı hiç,

Ama olsun... İstemek de güzel. "

Tak Takıştır

Kedik bu fotoğrafa ısrarla mankenlik yapmak istediğini söyledi ama ben müsaade etmedim:)
Kedik'in en sevdiği takısı bu, biz de çok sevdik, evet artık anlamış olmanızı umuyorum ki bu fotoğrafı ben 'ısmarladım,' şimdi izninizle;

Var olduğum öyle anlar oluyor ki;
Var olmamak içindim çoğu zaman...
'Her şey senin yüzünden'
Deyip çıkmak vardı aradan.
Ama ben bilirdim ki,
Benim yüzümdendi de çoğu zaman...

yastık

dün sıkıntılı bir kaç saatin sonunda yastığa kafamı koyduğumda sabun kokan yastığım rahatlattı sanırım beni. yeni değiştirilmiş nevresim kokusu huzur veren şeylerin başında geliyor sanırım benim için. işte gecenin sonunda kafam rahatlamışken ulvigo'nun yastığını merak ettim ben. kafasını koyup dertlendiği, hayal kurduğu, horlayarak uyuduğu yastığı... ısmarlama fotograf bugünler içindir dedim ve işte karşınızda:)

bu da fotografın anlam ve önemine ait bir şarkı olsun...

send me the pillow
the one that you dream on... and i'll send you mine...

dalgalar

ulvigo'ya ısmarladığım ikinci fotograf geldi. bu fotografın gelmesiyle bloga fotografları nasıl gireceğimiz konusu da gündeme geldi. (uzun tartışmalar sonucunda diyemeyeceğim) herkesin kendi ısmarladığı fotografın altına birkaç kelam yazıp yayınlamasına karar kıldık.

bu fotograf ünye'de çekildi. karadeniz dediğimizde gözümün önüne gelen en güzel sahne sanırım. dalgalı bir deniz kenarı, bir iskele ve kulağımda dalganın çekilirken kıyıdaki taşları götürdüğü şıkır şıkır taş sesleri. bir de bu manzaraya karşı sevgiliyle şarap içmek var ki paha biçilemez sanırım...

yazıyı yazmaya başladığımdan beridir de dilimde bu şarkı.

severim ki

Muzicons.com

rüya gerçek oldu...

aşağıdaki postta değişik bir versiyonunu gördüğünüz ilk ısmarladığım fotografın hikayesiyle giriş yapayım istedim.

adisyon ve kendi sarı, kapağı mavi çaycı kalemi... bir hayalin kalemi aslında. ünye'de açılacak çay bahçesinin, kurulacak hayatın hayalinin kalemi. kendi bloguma yazacaktım bu hayali fotograf eşliğinde ama sonra bir rüya geldi, ısmarlama fotograf fikri ortaya çıktı sonrasında da bu blog. uzun uzun yazarım o hayali belki bir gün buraya da, şimdilik yaşaması daha keyifli...

kedik'in birinci rüyası gerçek oldu, sonrakiler de olsun:)